บทที่ 45 ตายเพราะเธอ

"โทรหาใคร!"

เสียงตวาดดังลั่นพร้อมกับประตูโกดังที่ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง 'นรภัทร' ก้าวเข้ามาด้านในด้วยท่าทีคุกคาม

'ลลิตา' สะดุ้งโหยงจนตัวโยน มือไม้สั่นเทาจนเก็บโทรศัพท์มือถือไม่ทัน เธอพยายามปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติที่สุด แม้ภายในใจจะเต้นรัวราวกับกลองเพล

"พี่นรภัทร... มาแล้วเหรอคะ คือ... เมื่อกี้ลลิต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ